Tarîkat âdâbı
Bir tarîkatı tarîkat yapan, sadece silsilesi ve zikri değil; mensubunun oturup kalkmasını, konuşmasını, yemesini, uyumasını düzenleyen edebtir. Sünbüliyye'de bu edeb, sözlü gelenekle bırakılmamış, yazıya geçirilmiştir.
Tarikatnâmeler
Yolun usûlünü kayda geçiren metinlere tarikatnâme denir. Sünbüliyye'de bu tür, doğrudan pîrin kendisiyle başlar:
Tarikatnâme
Yolun âdâb ve erkânını, dervişin uyması gereken usûlü anlatan metin.
Tarikatnâme
Âsitânenin beşinci postnişîni tarafından kaleme alınan, pîrin metnini sürdüren tarikatnâme.
Risâle-i Edebiyye
Edeb konusunu müstakil olarak ele alan geç dönem Sünbülî metni.
Dervişin bir günü
Bu metinler bir araya getirildiğinde, Sünbülî dervişin günü saat saat yeniden kurulabilir hâle gelir: kalkış ve abdest, evrâd, tekkedeki vazife taksimi, meşk, mukabele vakitleri ve gece âdâbı. Bu yönüyle tarikatnâmeler, tasavvuf tarihi kadar gündelik hayat tarihinin de kaynağıdır.
Bu bölüm genişletilecek
Tarikatnâme metinlerinden seçilmiş bölümler ve günlük programın ayrıntılı dökümü, neşirler esas alınarak eklenecektir.